Gevangen voelen tussen twee werelden. De ene voelt comfortabel en past als een jas, maar is daarom niet langer wat je er ooit van had verwacht. Een gouden kooi. De andere wereld roept je maar is nog onbekend en dat maakt onzeker. Het is eng.

Je hebt jaren van je energie gegeven aan wat je zelf wilde. En misschien ook wel van je werd verwacht. Misschien heb je beslissingen genomen die goed waren op dat moment, maar je voelt dat je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt. Nu, op deze leeftijd, ervaar je eindelijk de ruimte om jezelf terug te vinden. Toch houd je jezelf juist tegen. Idioot toch?

Dit is een moment dat veel vrouwen rond 45–60 herkennen. Je leven klopt, maar jij voelt dat je opnieuw wil kijken naar wat nog bij je past. 

Alles wat je hebt opgebouwd, je positie, je inkomen, je identiteit dat gooi je nu eenmaal niet zomaar weg. Iets met oude schoenen behouden zolang je nog geen nieuwe hebt...

Vallen zonder vangnet, dat doet niemand. Het is menseigen om dan maar te blijven bij het bekende. Ach, zo erg is het allemaal niet. Ach, ik sleep me nog wel een dag naar het werk. En zo ga je door. Bekend ja, maar bemind? Nee!

• De pijn en angst gaan niet alleen over het onbekende. Het houdt ook in dat je afstand moet nemen van wie je dacht te zijn. Erkennen dat sommige wegen doodlopend zijn geworden.
• Je hoort nog geen nieuw geluid als je stopt met je huidige rol te spelen. Dat maakt onzeker.
• Je voelt je verantwoordelijk! Tegenover jezelf en anderen (partner, gezin, collega’s) omdat je met deze zoektocht niet langer stabiel en voorspelbaar bent, zoals je wel was (en weer zult worden, geloof me!)
• En misschien wel het ergste van alles: de angst dat als je deze droom najaagt maar het niet blijkt te zijn wat je ervan dacht, of wat als het misloopt? Wat moet je dan? Je kunt niet zomaar terug naar wat je had, toch? Je bent gewoon te oud om overnieuw te beginnen.

In mijn workshops werk ik met precies dit soort vragen. Niet om snelle antwoorden te geven, maar om ruimte te maken om opnieuw te kijken met creativiteit, reflectie en rust.

Je verstand weet al wat je zou moeten doen. Dat is doen wat verstandig is. Je verliest anders je zekerheden die je jarenlang hebt opgebouwd en waarin je jezelf hebt gedefinieerd. Maar je verstand heeft je juist in deze positie gebracht. Het gaat om een ander geluid.

In de workshop gaan we hiermee aan de slag via reflectieve vragen en creatieve werkvormen zoals tekenen, schrijven en verbeelden. Niet om iets moois te maken, maar om jezelf weer te horen denken en voelen. Door te schilderen, een collage te maken, te dichten, boetseren ga je met je lijf en je ziel in gesprek. Je ontdekt wie je bent als je niet nadenkt. Wat kiest je intuïtie? Welke kleuren voelen goed?  Het is niet gericht op output, prestatie of deadline. Het hoeft niet mooi te zijn wat je maakt. Het gaat er ook niet om wat anderen ervan vinden. Het is puur het proces van jezelf uitdrukken. En dat voelt vrij!

Na vijftig jaar voelt het misschien dat je bent vastgeroest, maar in deze workshop ontdek je dat er nog steeds beweging in je zit. Je bent niet gestopt met groeien. Je bent gewoon even vergeten dat je nog groeit. Nieuwsgierigheid, energie, mogelijkheden. Ze waren nooit weg maar lagen begraven onder een laagje routine. Dat gaan we afstoffen.

De workshop helpt je inzien dat je geen ‘all or nothing’ keuze hoeft te maken. Misschien is je volgende hoofdstuk minder radicaal dan het ‘ik gooi alles overhoop’ verhaal dat zich in je hoofd afspeelt. Ja, ik had zo’n zelfde verhaal in mijn hoofd. Ik weet wat je doormaakt. Maar het kan ook kleiner.

Durven begint niet met zekerheid. Durven begint met het accepteren van onzekerheid en jezelf toch de ruimte geven. Misschien is het veel subtieler wat je zoekt. Creatiever. Voorzichtiger, maar nog steeds jij.

De angst is niet je probleem. Je eigen stem negeren, is dat wel. Ook je wijsheid hoef je niet weg te denken, of logisch te maken. Je mag die inkleuren, vorm geven, jezelf ermee verbinden.

Deze workshop is niet het einde van je carrière, niet het moment dat alles ineenstort. We nemen gewoon even pauze. Je gaat luisteren naar jezelf. En wat je ontdekt, wie je bent en wat je werkelijk drijft, waar je energie vandaan komt, dát zal de basis zijn voor je volgende keuzes.

Of je nu je carrière transformeert, een zaak erbij start naast je werk, voor jezelf begint, minder of andere uren werkt of gewoon anders naar je huidige leven gaat kijken, wat het ook is het maakt niet uit. Het zijn jouw keuzes.

Je bent niet te oud om jezelf opnieuw uit te vinden, je bent precies op het juiste moment. Je wordt geroepen om meer jezelf te zijn. Het wordt tijd om te durven.

Enne zekerheden bestaan niet. Wat zeker is, is je eigen gevoel.

Als je dit herkent, hoef je niet meteen grote beslissingen te nemen. Maar misschien is dit wel een moment om even anders te kijken. In de workshop neem je letterlijk de tijd om dat te doen. Met rust, creativiteit en reflectie. In een kleine groep van vrouwen die precies dit herkennen.

Niet om je leven om te gooien. Maar om weer helder te krijgen wat voor jou klopt.

Veel sterkte. En tot in de workshop 🤩