Goed, is goed genoeg, is goed...
Maak je wel eens een schilderij? Gewoon voor de lol ervan.
Heb je ook dat je net lekker bezig bent en al moest stoppen? Of het gevoel dat je schilderijen nooit af lijken te zijn?
Waarom je meer hebt aan minder tijd. Ik licht het toe.
De tijd is gekaderd
De tijd die ik deelnemers geef in mijn workshops om een schildering of werkstuk te maken is gekaderd. Dat geeft duidelijkheid en het helpt ze slechts de essentie beet te pakken.
Daarbij telt: genoeg is écht genoeg. Wat opvalt is dat deelnemers vaak langer door willen gaan dan de tijd die ze is gegeven.
Daarvoor zijn verschillende redenen: het is zo leuk om te doen; ze zijn net lekker bezig; iets in de schildering is nog niet haar hun zin; of vooral heel compleet willen zijn in hun werkstuk.
Hier zijn zomaar wat uitspraken van deelnemers aan Persoonlijk inzicht met creatieve werkvormen.
“Moeten we nu al stoppen?”
“Ik wilde nog wat schilderen in de achtergrond.”
“Aah, nu al? Ik had nog wel even door willen gaan.”
Maar compleet zijn is niet de opdracht😉.
Ik vraag deelnemers te stoppen zodra het tijd is - en voordat je denkt dat ik een mens van de klok ben (wat niet zo is) - ik doe dit met een reden.
De kracht van eenvoud
Door het proces van schilderen werk je aan zelfontdekking.
Werkstukken zijn een krachtige manier om je innerlijke wereld te verkennen en uit te drukken. Iedere penseelstreek kan je iets vertellen over onzekerheden, verlangens en dromen.
Soms is de kracht van een kunstwerk nu juist dat het niet voltooid is of gewoon eenvoudig blijft.
Deelnemers hebben bijvoorbeeld de opdracht gekregen om nat-in-nat te schilderen.
Deze techniek staat erom bekend dat wat je schildert anders overkomt op het papier. De verf vloeit uit. De kleuren lopen in elkaar over. Je kunt lastig ‘binnen de lijntjes’ schilderen. Die vervagen.
Het is de reden dat ik deze techniek graag toepas 😉.
Blijf je sleutelen aan je kunstwerk dan verzand je algauw in teveel details. Die ook nog eens vervagen.
Het is een reden dat ik slechts beperkt de tijd geef.
Laat je denken je creativiteit niet belemmeren
Een andere reden is ons denken.
De verbeelding die je maakt, of dat nou van klei is of een schildering op canvas: het hoeft slechts de essentie weer te geven.
Het doel van kaderen in bijvoorbeeld tijd is te voorkomen dat het denken het van je overneemt.
Het denken is als de stem in jou die zegt: "zie je wel, je kunt helemaal niet schilderen!". Of: "Mwah, als mijn vriendin dit kon zien."
Het geven van kaders maakt dat je aan de slag gaat, binnen een bepaalde tijd, met beperkte middelen en met een opdracht.
En als de tijd om is, dan stel ik een aantal reflectieve vragen. Daarvoor is de basis verbeelding écht genoeg. Creëer de ruimte om de essentie tot je te laten spreken.
Waarom is het dan toch zo moeilijk om te accepteren dat ‘genoeg’ genoeg is?
De kracht van beperking in creativiteit
Overdaad is vaak een reactie op ons streven naar perfectie. Het beeld vertroebelt en het maakt het lastig de essentie te blijven zien. Er ligt zoveel kracht in eenvoud.
In deze ogenschijnlijk steeds sneller draaiende wereld, waar perfectionisme vaak de norm is, is het idee van genoeg is genoeg vaak ondergeschikt.
Er kan altijd nog wat verbeterd, aangevuld, completer, of… vul zelf maar in.
Het gaat om de verbeelding van wat je denkt, ervaart en voelt. En daarvoor hoef je niet maximaal te gaan, sterker nog: minder is vaak meer. Minimalisme stelt je in staat om je te concentreren op de kern van je emoties en gedachten.
Waardeer wat je hebt gecreëerd door minder perfectie na te streven. Het toevoegen van meer details, meer lagen verf leidt alleen maar tot meer verwarring. Dit geldt voor onze creaties en eigenlijk op alle terreinen van ons leven.
Het gaat dus niet om de hoeveelheid verf, de juiste kleuren of de techniek, maar om wat je laat zien. Of niet laat zien.
Kunst als reflectiemiddel
Kijkend naar een kunstwerk dat je aanspreekt, zelfgemaakt of niet, reflecteer je op wat je ziet. Kunst is als een spiegel.
Het kunstwerk kan een reflectie zijn van de innerlijke wereld van de maker. Of van jezelf.
Er naar kijkend, wordt je uitgenodigd om je eigen interpretaties en gevoelens te verkennen.
Dat kan op basis van wat je ziet. En op basis van wat ontbreekt in de afbeelding.
Je kunt jezelf reflectieve vragen stellen. Reflectieve vragen als: Wat spreekt je aan in het schilderij? Kun je een relatie leggen tussen het schilderij en je eigen thema? Wat is wazig weergegeven? Wat staat er op de voorgrond? Wat mag in je eigen leven meer naar de voorgrond?
Zomaar een greep uit reflectieve vragen die je jezelf kunt stellen naar aanleiding van een kunstwerk die je bekijkt of hebt verbeeld.
Op die manier bekeken kun je altijd een ingang vinden voor zelfreflectie bij een kunstwerk. Daarvoor hoeft een schildering niet perfect of volledig te zijn.
Workshop - Persoonlijk inzicht met creatieve werkvormen
In mijn workshops nodig ik deelnemers uit om te maken. Je komt uit je denken. Je ervaart. Het programma bestaat uit verrassende onderdelen, die verwondering oproepen en je in elk geval een leuke ontspannen dag opleveren.
Je maakt een schildering, een boetseerwerk, een tekening, een collage. We gaan dichten, er is ontspannen. Een heerlijke lunch en we bewegen. Kortom, van alles wat. Bedoeld om je weer 'aan' te zetten.
Na mijn workshop ben je creatiever en heb je inzichtelijker wat jou drijft. Je kunt beter de balans aanbrengen tussen wat moet, wat je niet langer wilt en wat je graag meer doet. Elke opdracht is gekaderd in tijd. Je weet nu waarom. 😉
Wil jij ook je ware zelf ontdekken? Een pauze nemen van wat moet?
Gun jezelf het plezier van creatief bezig zijn terwijl je inzichten opdoet over jezelf. Geen luchtfietserij maar concreet aan de slag.
Je wordt meegenomen bij verrassende werkvormen en gaat op een luchtige maar diepgaande manier met jezelf aan de slag.
Wees welkom!
Reactie plaatsen
Reacties